Tilburger ziet ander Korea dan krantenlezer

(dit artikel werd op zaterdag 20 april gepubliceerd in het Brabants Dagblad)

Een zee van vuur, een nucleaire oorlog of een meedogenloze strijd. De Tilburgse uitwisselingsstudent Thomas Snuverink (23) had het maar druk met het geruststellen van zijn familie en vrienden nadat de media de felle dreigementen van Noord-Korea met dikke letters afdrukten. “Ach, dit speelt hier al zestig jaar”, zucht hij. “Het interesseert de mensen hier niet eens meer. Ze hebben het liever over de nieuwe single van Psy.”

De bedrijfskundestudent aan de Rotterdamse Erasmus universiteit kreeg de kans zich te verdiepen in internationale betrekkingen aan de Yonsei Universiteit in Seoul. Midden in een periode van oplopende spanningen tussen Zuid- en Noord-Korea, valt Snuverink met zijn neus in de boter. In plaats van de vermeende angst, heeft de student het iedere dag naar zijn zin: “Ik krijg nu extra veel mee van wat hier gebeurt. Mijn professor is een adviseur van de president, dus ik krijg ontzettend veel inzicht hoe het achter de schermen werkt.”

De Zuid-Koreanen zelf zetten hun drukke leven gewoon voort en maken zich meer zorgen over zaken dichter bij huis, merkte Snuverink. “Er zijn zoveel factoren hier die mij vertellen dat er hier niks gaat gebeuren. Kim Jong-un moet zich bijvoorbeeld nog bewijzen als leider, de dreigementen horen daarbij.” Toch denkt Snuverink wel dat Noord-Korea een streek gaat leveren na de reeks dreigementen. “Een kleine schermutseling zou er wel op kunnen volgen. Of Noord-Korea houdt bijvoorbeeld een nieuwe nucleaire test.”

Hij snapt wel waarom het thuisfront zich druk maakte om zijn veiligheid in Seoul, dat zo’n veertig kilometer van de Noord-Koreaanse grens ligt. “Als ik websites lees van westerse media, dan klinkt het allemaal ontzettend dramatisch, alsof er ieder moment een oorlog los kan barsten. Een jongen uit Singapore is teruggevlogen na volledig opgejut te zijn door angstige telefoontjes en mailtjes van het thuisfront.” Snuverink benadrukt dat hij een uitzondering was. “Er gaat misschien pas echt iets gebeuren als heel Seoul op slot gaat en mensen naar het zuiden vluchten. Ik houd dat maar als graadmeter aan.”

Ook het beeld dat in het westen geschapen wordt over Noord-Korea dat het vleesgeworden kwaad lijkt te zijn, wordt genuanceerd tijdens Snuverink’s verblijf in Zuid-Korea. Via een sociëteit op de universiteit kwam hij in contact met Noord-Koreaanse vluchtelingen. “Ik dacht dat zij vast niet met Amerikanen willen praten omdat ze dat zien als de vijand, maar het tegendeel was waar. Toen ik aan de bar zat werd ik me toen opeens heel bewust dat ik een biertje zat te drinken met een Noord-Koreaan en toen besefte ik me dat zij ook gewoon lekker willen drinken en feesten. Van het leven willen genieten. Dat was wel tegenstrijdig met het beeld dat ik had. Het zijn gewoon mensen.”

Maar over een toekomstige carrière in het verre Oosten, twijfelt de Tilburger nog. “Ik merk wel dat het wel meevalt met de zogenaamde opkomst van Azië. Zuid-Korea is een mooi land, maar ik mis wat creativiteit en initiatief. De houding is allemaal wat afwachtend.” Intussen merkte hij ook waarom Zuid-Korea hoge zelfmoordcijfers heeft. “De werkdruk is hier moordend.” Op zijn universiteit, een van de hoogst aangeschreven in het land, is zelfs een kleuterschool. “Daar staan alleen Mercedessen en Bentleys van rijkelui voor deur die hun kinderen al vanaf hun vierde voorbereiden op de universiteit. Dat kunnen we ons in Nederland niet voorstellen.”