Eindexamenuitslag met politie voor de schooldeur

(Dit artikel werd op 12 februari 2011 gepubliceerd in dagblad Trouw)

In Zuid-Korea stonden deze week politieauto’s op de schoolpleinen geparkeerd: teveel middelbare scholieren gingen vorige jaren naakt feestend de straat op nadat ze geslaagd waren voor hun examen, en dat moest maar eens afgelopen zijn. Experts maken zich zorgen om de toenemende repressie van de studerende Koreanen.
.
.

Werd vorige maand nog bekend gemaakt dat twintig procent van de middelbaar scholieren in Zuid-Korea wel eens zelfmoord heeft overwogen, deze week waren de autoriteiten bang voor een ander gevolg van de hoge studiedruk: losgeslagen scholieren midden op straat. Naakt in de sneeuw rollen, elkaars schooluniformen van het lijf scheuren, insmeren met etenswaar; vooral het dwingen van medescholieren tot dergelijke ontgroeningsactiviteiten leidde tot problemen. Vorig jaar werd er een aantal scholieren gestraft omdat ze hun klasgenoten dwongen zich uit te kleden. De kinderrechter droeg hen vrijwilligerswerk op school op en het schrijven van een brief aan de slachtoffers.

De politie kondigde dit jaar daarom aan 47.000 agenten in te zetten tijdens de examenuitslagenweek. “Superoverdreven”, vindt de sinds woensdag geslaagde Soo-Kyeong Lee (18) “Er stond zelfs politie pal voor de schooldeur. Ik en mijn vrienden besloten maar stil te blijven.” Vele anderen dachten er ook zo over, het bleef vooralsnog rustig in het bewaakte Korea. “Binnenkort gaan we op reis naar de oostkust, dan gaan we ons helemaal lamzuipen!” zegt de nu ex-scholiere, die ondanks dat ze even eerder het goede nieuws hoorde dat ze geslaagd was net precies van een Engelse studieclub af komt. Het is half twaalf ’s avonds.

Want voor de meeste scholieren geldt dat de studie keihard doorgaat, onder dwang van hun ouders. De pauze tussen middelbare school en universiteit wordt opgevuld met extra lessen. “Ze moet zo hard mogelijk studeren. Ik vertel haar dat het is de enige manier om een goed leven te krijgen, maar ik ben bang dat ze dat niet altijd begrijpt”, zegt Mi-yeong Lee (42) wiens dochter Ha-min Hwang (15) de volgende dag haar examenresultaat zal horen. “Ik vertel haar te studeren totdat ik zeg dat ze mag rusten.” Haar dochter naast haar reageert braaf. “Ik ga met familie lunchen”, zegt ze over haar viering de volgende dag.” Wel is ze moe. “Studeren is stressvol, het is niet leuk.”

In Zuid-Korea heerst een onstilbare honger om te presteren. Alles op alles wordt gezet om een lijst met tienen uit het kind te persen. In de rijke buurt Gangnam zijn er zelfs groepen ouders die hun kinderen fulltime managen en vergaderingen beleggen waarin informatie uitgewisseld wordt over de beste privéleraren en privéscholen. In de buurt worden basisschoolkinderen gesignaleerd met trolleykoffers, omdat de tas te zwaar is om op te tillen. Hun ouders sturen ze na schooltijd tot diep in de avond naar allerlei bijlessen.

Psycholoog Cheong In-yeon, professor aan de Universiteit van Busan, maakt zich zorgen over het gedrag van ouders zoals Lee en de nieuwe politieacties. “Volwassenen behandelen tieners vandaag de dag als peuters. Het enige waar ze zich druk om maken is hen academische succes zodat ze later veel geld kunnen verdienen.” Volgens Cheong is de ouderlijke studiedwang ongezond. “Zo beroven ze hun kinderen van alle creativiteit en kans op te groeien tot onafhankelijke volwassene. Als je ook nog eens hun examenfeestjes gaat ontnemen, maak je de situatie alleen maar erger. Ik zie een hoop ouders met kinderen die leven als kasplantjes.”

Tijgermoeders
De harde manier van opvoeden in Oost-Azië ontketende vorige maand een felle discussie na het verschijnen van het boek “Battle Hymn of the Tiger Mother” van de Chinees-Amerikaanse moeder Amy Chua. Met hand en tand verdedigt ze de harde opvoeding van haar kinderen en keurt ze de zwakke westerse opvoeding af. Buiten spelen en tv kijken leveren geen goed rapport op en zijn dus verboden. Op de website van de Wall Street Journal waarin een voorpublicatie verscheen leverde bijna achtduizend reacties op waarin Chua vooral verweten werd robots te produceren zonder een sociaal leven. Psycholoog Cheong In-yeon is het daarmee eens. “De kinderen verwerven academisch vermogen waarmee ze een prima baan krijgen, maar zijn sociaal niet vaardig en houden het daarom niet vol.” In Zuid-Korea is daar inmiddels een simpele oplossing voor bedacht: ze sturen hun kinderen gewoon naar na-schoolse klassen sociale vaardigheid.